Kevser Suresi'nin son ayeti bize çok net bir hakikati haykırır: "Asıl ebter (sonu kesik) olan, sana buğzedenin (senin temsil ettiğin değerlere düşmanlık edenin) ta kendisidir."
Buradan anlıyoruz ki; hakikati, adaleti, vefayı, dürüstlüğü ve fıtrata uygun yaşamı savunanlar asla yalnız kalmaz ve soyları/izleri tükenmez. Kendi küçük dünyasına sıkışıp, modern dünyanın hırslarıyla fıtratına yabancılaşanlar ise ne kadar güç sahibi olurlarsa olsunlar, manevi birer "ebter" olmaktan kurtulamazlar. İnsan, hayat yolculuğunda attığı her adımda şu soruyu kendine sormalıdır: Ben hayatı tüketerek kuruyan bir nehir miyim (ebter), yoksa aktıkça etrafını yeşerten bir pınar mıyım (kevser)