Çünkü, nefretle, öfkeyle ittiğin o karşı taraf, zamanı geldiğinde ve insan, kendi içsel çatışmalarının ve bilincinin vasıtasıyla, haklı bir özveriyle yaşattığı tüm kişisel duvarları, ufak bir darbeyle alt üst ettiğinde, kendisini, itici gücün katili yapıyor, birbirlerinin yörüngeleri etrafında tutsak edilmiş gezegenler gibi günden güne çekilirken buluyordu. -163, S