L

L
@netvelen
5 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Çünkü, nefretle, öfkeyle ittiğin o karşı taraf, zamanı geldiğinde ve insan, kendi içsel çatışmalarının ve bilincinin vasıtasıyla, haklı bir özveriyle yaşattığı tüm kişisel duvarları, ufak bir darbeyle alt üst ettiğinde, kendisini, itici gücün katili yapıyor, birbirlerinin yörüngeleri etrafında tutsak edilmiş gezegenler gibi günden güne çekilirken buluyordu. -163, S
Yok etmiştim onu, kendi aklımda yarattığım ne varsa, sonunu getirmiştim. -150, S
Tanrı'm, nasıl da güzel yaratmışsın onu... -148, S
Bazen gerçekten de bilmek yetersiz kalıyordu. Hatta öyle bir an geliyordu ki, bildiğini unutmak, üzerine toprak atmak isteğiyle cebelleşiyordu insan. -S
"Yazar demiş ki, 'Bu, şeytanın Tanrı'yla boy ölçüşmesi; dövüş alanı olarak insan kalbini seçmiş,'" -S, 118