"O aramızda uzaklık olmasını istemiyor, onu kendim gibi görmemi istiyordu. Bense aramızda baba oğulun arasında olması gereken ve onu sevmemi sağlayacak saygılı uzaklığı özlüyordum."
"Nedense hep huzursuz hissettiğim bu odanın uzak, ıssız köşelerinde büyüyen gölgeleri ve ayaklı abajurun altın sarısı ışığında sallanan koltuğunda oturan babamı anımsıyorum. Hep gazete okur, gazete arkasında benden saklandığı bir duvar gibi aramıza dikilirdi."
"Ne var ki – kişi her şeyi değiştiren o kritik, o önemli ilk anı araştırmaya kalkıştı mı, kendisini büyük bir acı, yanlış yolu gösteren işaretler, ansızın kapanan kapılarla dolu bir çıkmazda buluyor."