“Orası diye bir şey olsaydı ve ben orada kalsaydım
Çıktığım bütün yolculuklar tabanlarımda patlamasaydı
Babam hastalanmasaydı ve ben hep masa altına sığsaydım
Şu anda kendi tarihimin en kötü günlerini yaşarken
Kendini bilmem ne sanan insanlarla uğraşmasaydım”
Bazen çok kısa bir süre için annem çıkar gelirdi bir yerlerden; kış güneşi gibi soğuk, gri gözlerinde gururlu, sert bakışlarla... ve gelmesiyle kaybolması bir olurdu, kendine dair hiçbir hatıra bırakmadan.