Ya makinenin insanları nereye götürdüğünü?.. Bir gün elektronik beynin çıkıp da senin beynini deleceğini biliyor musun?.. Biz senin ne gözünle, ne dürbününle takip edemeyeceğin kadar ileri bir âlemdeyiz!.. Sen ona, tabiî, arkandaki gözle bakınca, geri diyorsun!..
Trabzon'da geçirdiğim bütün bir yaz mevsimi boyunca gökten pudra gibi dökülen sinsi bir yağmur, bu yağmur altında çektiğim çılgınlık buhranları ve yazdığım "Bu Yağmur" şiiri..
"Durun kalabalıklar, bu cadde çıkmaz sokak!
Haykırsam, kollarımı makas gibi açarak:
Ah, küçük hokkabazhık, sefil aynalı dolap;
Bir şapka, bir eldiven, bir maymun ve inkılap."
NFK
Dünya içeriden dışan doğru genişler. Kalbin genişlediğinde. Daha çok sevdiğinde, daha açık ve farkında olduğunda. İçin içine sığmaz olduğunda. Senden sonra gelecekler için bir tohum ektiğinde. Hiç görmeyeceğin o insanları sevebildiğinde. Kalbin genişlediğinde dünyan genişler.