Karşımdaki insanın baştan sona tebessümden ibaret olduğunu, yahut tebessüm için yaratıldığını düşündüm…
O, tebessümün sultanı, ben tebessüme muhtaç kul..
Bir masadan, bir tabak yemekten, hiç kimse sizi durdurmadan, oradaki birinin sizi durdurulabileceğini aklınıza bile getirmeden öylece kalkıp uzaklaşabilmek ne tuhaf.