Tamamen bağımsız olduğunda insanın kendisine çok az hükmettiği maalesef acı bir gerçektir. Kendi içimize çekilmekten daha iyi bir şey yoktur. Kendi yardımımıza asıl düşünceleri çağırarak kendi başımıza yavaş yavaş yanılsamalarımızdan kurtulabiliriz. Diğerlerinin standartlarına göre bazı şeyleri yargılamaktansa onlara kendi gözlerimizle bakmayı öğrenmeliyiz.
Çevrenizdeki vasat insanların sözleri yerine ulvi bir zihnin sözlerine kafa yormak böyle yararlı sözlerin ruhun derinliklerine kadar nüfuz etmesine izin vermek önemlidir.
Kitleler kendi dillerini yaratıyor, vasatlığı yüceltiyor, üstün olan her şeye nefreti körüklercesine aptalca çocuksu yargıları deneyimin ötesine gidemiyor.
Düşünmeyen, peşinden gidilmesi gereken ana hedefi her zaman aklın bir köşesinde tutmayan, ilerlerken atması gereken her adımı dikkatlice düşünmeyen insan koşulların oyuncağı haline gelmektedir. Aksi halde tefekkürün hiçbir değeri olmaz. Oysa aktif ve üretken bir yaşamın gerekli bir koşuludur tefekkür.