“Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.”
Hayallerimi darağacına asılı bir bedenin yerçekimini arzulayan cansız bacakları gibi sallanması için kalbime asmıştım. Kalbimin atışları var olduğu sürece, bana göre hayallerim de var olmaya devam edecekti; oysa hayallerim, uzun zamandır kalbimde asılı kalmaya devam eden cansız bir bedendi.
Çoktan ölmüştü.
Aslında çok uzun zamandır yalnızdım.
Kalabalıkta yalnız kalanlardan değildim, ben gerçekten yapayalnız olan yalnızlardandım.