“Acıyı unut. Dikenleri mola verdiğimiz zaman çıkartırsın. Dayanıklı olmayı öğren. Dikkatini başka bir noktaya ver. Daha sonra ayaklarına bir çözüm bulacağız. Şu anda yapabileceğin bir şey yok.”
“Her zaman dostça görünmeye çalış, söyleyecek bir şeyin olmasa bile, böylece insanlar rahat eder. Gülümsemek her zaman iyi bir fikirdir (karanlık bir sokakta yabancı birine gülümsemek hariç).’’
3 ay kadar evvel okudum ama hala aklımdan silip atamıyorum. Okurken zor okuduğum kasvetinde boğulduğum bir kitaptı. Bir yandan bitsin diye gözüne baktım ama bittiğinde bir boşluğa düştüm sanki. Hizmetçi kadınla birebir sohbet etmişim gibiydi. Aklım hala Hareton’da