Nerde üzüleceğimi, nerde sinirleneceğimi, nerde şaşıracağımı bilemedim. Tam anlamıyla beni aptal etti. Ah be Nazan.. Hacer cadısı daha beter olmalıydın. Hüzün sardı okurken hep kalbimi, biraz Haldun, biraz Nazan’la karışık.
“Düşündü, uzun uzun düşündü, annesinin niçin, neye içerlediğine cevap bulamadı.
Tek cevap, olsa olsa gelinini kıskanmasıydı. Hemen hemen bütün kaynanalar gibi, ‘dağdaki gelmiş,bağdakini kovuyor!’ gibilerden el kızının oğlunu çekip almasına içerliyordu.’
