Nilsu E.
@nilsue
6 Ocak
74 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
9/10
2021 10. kitabı
İhsan Oktay Anar ile tanışmam Puslu Kıtalar Atlası kitabıyla olmuştu. Böylesine kuvvetli ve derin zekanın kaleminden dökülenler haliyle insanı kitaba rahatlıkla bağlıyor.
Hikayesi olsun, olayların kurgulanması olsun, karakterler ve onların birbirleriyle bağlantıları olsun vs harikulade bir biçimde yazılmış; zaten yazarın hayal gücünün okuyucuyu ne derecede etkileyebileceğinden bahsetmiyorum bile.
Dili ilk başta biraz alışılmışın dışında kalabilir ama okudukça aşina oluyorsunuz ve zaten olayların içine daldığınız zaman akıp gidiyor kitap.
Şu ana kadar bu yazarın yalnızca iki kitabını okumuş bulunmaktayım; her ikisini de çok beğendim ama bu kitabın tadı damakta kalacak cinstendi benim için.
Puan vermedi·110 syf.·
2021 1. kitabı
Karakterin ruhuyla kalbi arasında bağlantısı kalmamış, hiç bir şeyden beklentisi olmayan; amaçsız, gelişigüzel yaşayan (daha doğrusu yaşamak değil de hayatta olan) bir kimsedir kendisi.
Kalp-ruh arası bu kadar kopuk olduğu için hissiz ve duygusuz gibi görünen bir kimliği var.
Nasıl bir ruh halinde olacağını kalp belirler; kalbi sevgi doluysa ruhu da sevgiyle doludur ve etrafına sevgi dağıtır, kalbi üzüntüyle doluysa ruhu da hüzün kaplıdır.
Ama karakterimiz bu kalbinin ruhundan kopuk olması sebebiyle bu tür duygulara yabancıdır ve bu sebeple kendine de yabancıdır. Dolayısıyla “herkes” gibi değildir ve bu yüzden diğer insanlara da yabancıdır, farklıdır.
Benim düşünceme göre yaşamak iyi veya kötü her türlü duyguyu hissetmekle olur, hissetmemek ise sadece nefes alıp vermektir.
Bu bir tercih midir yoksa varoluşsal bir sonuç mudur bilemiyorum ama kimseyi çoğunluktan farklı diye, herkes gibi düşünüp herkes gibi hissetmiyor diye; toplum tarafından oluşturulmuş kalıplara uymadığı için yargılamak çok büyük bir yanlıştır.
Kısa ama öz bir kitap, dili gayet akıcı ve anlaşılır. Topluma, insana dair çıkarımların yapılabileceği örnek bir kitap; okunmasını tavsiye ederim.
Kitapta karakterimiz Bay C, toplumca oluşturulmuş “normal” diye adlandırılan tabulara karşı bir baş kaldırış halinde ve bu “normalliklerin” içerisinde kendi dünyasında yalnız olan ama yine de yalnızlığına inat kabuğunu kırıp aradığını bulmaya çalışan biri; çocukluğuna dair içinde derin izler taşıyan Bay C’nin kendini bulma ve anlaşılma çabası vardır. Bu yüzden çocukluğunda yaşadıkları o kadar kalbinde ve ruhunda kalıcı izler bırakmıştır ki ileriki yaşlarında ister istemez bu izlerin peşinden giderken bulmuştur kendini.
Keşke çok daha evvelden okusaydım, geç okuduğuma biraz hayıflandım ama sonuçta okudum ve şiddetle herkesin okumasını tavsiye ederim. Okurken kendime rastladığım yerler çok oldu bu kitapta ‘Evet ya ben de böyleyim, ben de böyle düşünüyorum..’ dediğim yerler vardı oldukça (karakterimiz Bay C’nin sokaktaki insan tiplemeleri hakkındaki düşünceleri) ve o yüzden beni sürükledi götürdü.
Ben yazarı ilk bu kitabıyla tanımış oldum; kitabın ilk başlarında kafamda kişileri, mekanları, olayları tam oturtamamıştım ama okudukça her şey gayet netleşiyor ve yerleşiyor, anlaşılır bir dilde ve akıcı bir şekilde kaleme alındığını kitapta ilerledikçe gördüm. Okuyan hiç kimseyi pişman etmeyecek ve keşke daha önce okusaymışım dedirtecek bir psikanaliz hikayesi.
Puan vermedi·238 syf.·
2020 93. kitabı
Bu kitabın namını duyduğum için merak edip alıp okumak istedim.
Okumaya ilk başladığımda kitaba bağlanmakta sıkıntı yaşadım yani biraz kafam karışmıştı ve kimi kelimelerin anlamlarını bilmediğimden dolayı sürekli araştırma yapmak durumunda kaldım.
Hatta sıkılıp bırakacağımı bile düşündüm kitabın ilk başlarında ama yazarın eserde oluşturduğu felsefi kurgu, düşündüren anlatımı ve hayal gücü benim kitabı tek bir günde bitirmeme sebep oldu.
Şunu belirtmeliyim ki, böyle bir eseri ortaya koymak için gerçekten hayal gücünün çok kuvvetli olması gerekir.
Düş ve gerçeklik, tarih, bahsi geçen kahramanlar, olay örgüsü vs harikulade bir biçimde kurgulanmış ve okuyucuya aktarılmış.
Birçok karakter anlatılmış ve bu karakterlerin her birinin ayrı ayrı hikayesi var; bu farklı karakterlerin hikayelerini bir bütün altında topluyor bu da okuyucunun beğenisini aldığı unsurlardan biri olduğunu düşünüyorum.
Kısaca benim için ilk başlarda zorlu bir kitap oldu ama okudukça zevk aldım, çünkü yazarın zekası ve hayal gücü beni etkiledi; sıkılacağımı düşünmüştüm ama ne mutlu ki öyle olmadı.
10/10
2020 92. kitabı
Sıkılmadan okunabilecek, sürükleyici ve merak uyandıran bir roman.
Sonu hiç beklemediğiniz ve tahmini zor bir şekilde biten bir kitap.
Olayların akışı, anlatılışı vs okuyucuyu kitaba bağlıyor.
Biraz psikolojik-gerilim roman olmuş; özellikle kitabın sonlarına doğru şahsen bir miktar gerildim ve oldukça da etkilendim.
Faili meçhul cinayetin çözümlenmesiyle, anlatılan hikayenin bağlantısı ve ortaya çıkan sonuç gerçekten hiç umulmadıktı
benim için ve eminim okuyan herkesi şaşırtacaktır.
“Aşk dünyadaki en tehlikeli, en öldürücü duygudur.”
Aslında anlatılan şey aşk duygusunun zayıf kıldığı bir benlik değil; karakterin çocukluk döneminde yaşadığı ilk travmadan itibaren başlayan yaşamı boyunca dize gelen bir takım yıkıcı ve duygusal olayların onda yarattığı psikolojik etki anlatılmış.
Trajik duyguların harmanlandığı, merak etmekten duramadığınız ve bu yüzden bir çırpıda okuyup sonunu öğrenmek istediğiniz; öğrendiğinizde de sizi şaşırtacak olan bir eser sunulmuş, çok da başarılı olmuş.
