Yağmurda ıslananlar.
Bitmeyen yarayı taşırlar.
Bir evlat hasreti,
Ya da nefesi olabilmek.
Yoksuldur ananın avuçları,
Bir amini bile kendine çok görür.
Ne uslanır feryadı,
Ne de terine ortak arar.
Yağmurda ıslananlar.
Evlat kokusuna gebe,
Yüreğinde bitmeyen sancısı ile.
nilTyum