"Bayardo San Román bir kez daha alkolden serilmiş yatıyordu; ama onu götürürlerken hayatta olduğuna inanmak zordu, çünkü sağ kolu yerde sürünüyordu, annesi kolunu alıp hamağın içine koyar koymaz yeniden aşağı sarkıyordu, öyle ki tepenin üstünden geminin güvertesine kadar yerde iz bırakmıştı. Ondan bize geriye kalan son şey buydu işte: Bir kurbanın anısıydı belleklerimizde kalan."
Reklam
Puan vermedi·187 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 10 Nisan 2017 22:22
·2017 32. kitabı
"Sizi yine böyle başınıza buyruk, hatta neşeli gördüğüme sevindim," dedi.
Güldüm...
"Yani perişan ve üzüntülü olmadığım için içerliyorsunuz bana..."
Kitabın ilk başlarında Sara tarafından yazılan mektuplar yüzünden Sara'yı sevip Ziya'dan kadın düşmanı olduğu gerekçesiyle nefret ettikten sonra yazar Ziya'nın mektuplarını göstermeye başlar. Böylece durumun hiç de Sara'nın bildiği gibi olmadığı görülür.
Hayatını aşkına adamış bir adam ve vefasız bir sevgili. Ne olmuş olursa olsun Daisy'nin yaptığı affedilmez bir harekettir. Filmi de vardır. Gatsby'nin sırf Daisy için yaptığı fedakarlıklar bile Gatsby'ye sempati duymanızı sağlar. Şahsen kitabın sonunda Gatsby'nin bütün o saçmalıklardan kurtulmasına ve Daisy'nin o durumdaki adamın yanına bile gitmemesini hatta haberi geri çevirmesini çok aşırı bulmuş elimden gelse kadını yakalayıp "dönüp ne yaptığına bak" diyesim gelmiştir.
Reklam