Nisa yıldız
@nisayldz
Kimselerin olmadığı diyarlara..
instagram.com/nnisaayldz
61 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir zamanlar üç kelebek birlikte gezerlerken ateşi görürler.
Merak ederler nedir ateş?
Ve sonunda öğrenmeye karar verirler.
Birinci kelebek biraz yaklaşır, geri döndüğünde şöyle der:
Ateş etrafına ışık veren bir şeydir.
Bu tarifi yeterli bulamayan ikinci kelebek de gider ateşin yanına birinci kelebekten daha fazla yaklaşır ateşe, geri döndüğünde şöyle der:
Ateş etrafına ışık ve ısı veren bir şeydir.
Ancak kafalarında hala soru işaretleri vardır ve tam olarak öğrenmek isterler ateşin ne olduğunu.
Bu sefer üçüncü kelebek gider ateşin ne olduğunu öğrenmeye. Ateşe doğru yaklaştıkça ışık verdiğini anlar, biraz daha yaklaşır ve ısı verdiğini de anlar ama bunlar da yeterli değildir.
Biraz daha yaklaşır ateşe ancak; ateşe kapılır yanar ve ölür.
Üçüncü kelebek anlamıştır ateşin yakıcı bir şey olduğunu anlamıştır; ancak bunu dönüp arkadaşlarına söyleyemez.
Sevgi ,aşk ve bağlılık da ateşe benzer.
Yakıcıdır kavurur içine düşen herkesi.
Gerçek sevgiyi yakalaya bilenin içinde bir kor gibi yanar durur. Ancak bunu kendinden başka kimse bilemez...
Anlamak için ne bakmak ne de yaklaşmak yeterli değildir. Anlamak için
YANMAK GEREKİR.
Ne de hoş anlatmış öylee :)
Geceye şarkı sözü bırak 🙃
Bekleyeceğim... bekleyeceğim...
Geri dönmese bile
Alıştım kaderin zulmüne artık
Bana gülmese bile "
Ne varsa eski şarkılarda var. :)
Bu kitabı bana sınıf arkadaşım hediye etti.Ve ilk sayfasına;
"Okuduğumuz kitap bir yumruk gibi bizi uyarmıyorsa ne işe yarar? Diye bir soru koymuş oraya. Düşününce ya kitabın tamamından ya da bi cümlesinden kendimize ders çıkarmamız gerektiğini anlıyorum.
Mesela kitabın 27.sayfasında ilk paragrafında diyor ki
" Hiçbir hayvan kendi türünden olanlara zorbalık etmemeli.Güçlüsü güçsüzü, akıllısı akılsızı, hepimiz kardeşiz. Hiçbir hayvan başka bir hayvanı öldürmemeli.Bütün hayvanlar eşittir."
Günümüzde hem kendi cinsi olsun hem karşı cinsi hakkında bunları düşünemez hale gelen insanlar var.Hepsi bi kıskançlık, çekememezlik,kendinden üst görme, sırf nefsi için cinayetler, istismarlar vs. gibi şeyler yapmanın derdine düşmüş.
Bunları yazarken bile niye bunları yazıyorum diye düşünüyorum. Neden güzel şeyler dururken güzel yaşam gibi
sevgili dolu insanların olması gibi cümleleri kullanamıyorum.Acı veren bir durum.Ne hallere geldik.Ve her geçen gün hatta geçmişte bile bunu yaşadık, yaşıyoruz.Bazen dünyaya geliş amacımızı unutuyoruz.
Bu dünya hepimizin,ama hiçbirimize de kalmayacak.Doğacaz,güzel yaşayacağız,kimsenin hakkına tenezzül etmeyeceğiz,sevip sevileceğiz.Kurallar belli, peki hangi birini doğru yapıyoruz?
Kendimizle oturup konuşmalıyız,değişmeliyiz gerekirse. Önce kendimizi sonrada da başkalarına yaymalıyız.Güzel bir gelecek, dünya istiyorum. Eminim ki bunu isteyen Bi çok insanda vardır.İnanmaktan başka elimizden geleni de yapmalıyız.
Bu kitabın o küçük paragrafı benim kitabı anlamama yetti.
~Teşekkürler :)
1984’üde okumanızı tavsiye ederim.