Evîndar krtll
@nivrep
Şu anda okuduğu kitap
New York’un sokaklarından birer çöp ve süprüntü gibi toplanan bütün çocuklar, trenlerle Orta Batı’ya, mümkün olduğunca gözden uzağa gönderilmişlerdi.
Hem zaten her şeyini kaybetmeyi nasıl anlatabilirdiniz ki?
Bu yılın üstesinden gelmiştim, çünkü gelmek zorundaydım, çünkü başka bir seçeneğim yoktu.
Aslında ben öksüz değilim, dedim.
“Öyle mi?”
En azından olup olmadığımı bilmiyorum. Bir yangın çıktı ve annem hastaneye kaldırıldı. Onu bir daha görmedim.
Yani hayatta olabileceğini düşünüyorsun?
Gözümün önünde olan ve görmezlikten geldiğim onca şeyi düşündüm.
Korkmuyordum çünkü arkamda bıraktığım o baraka, ay ışığının aydınlattığı bu yoldan çok daha korkunçtu.