Ev ile bahçe arasında mekik dokurken, seninle ilgili düşünceler ısrarcı, hatta gerçek bir saplantı halini aldılar. Pek çok kez telefona gittim, sana bir telgraf gönderme niyetiyle almacı kaldırdım. Ama santral sesimi duyar duymaz kararımdan vazgeçiveriyordum.
Bileğime pembe bir kurdele bağladım, böylece uzanıp bir şey alacağım zaman sağ elimi değil de solu kullanmam gerektiğini hatırlıyorum. Bedenin işlevini yerine getirdiği sürece onun ne kadar büyün bir düşman olabileceğini fark edemiyorsun; ama ona bir an için karşı koymaya kalkınca, yenildiğimi görüyorum.
Ne dersem hafif kalır diye düşünüyorum. İlk olarak kitap o kadar akıcı ki elinizden bırakamıyorsunuz, sizi içine çekiyor. Montag gizlice kitap aldığı zaman ne kadar gerildim anlatamam. Şahsen fevkalade etkileyici bir anlatım. Okumaya başladığım yarım saat içerisinde yetmiş beşinci sayfaya geldiğim için bir hafta ara vermiştim, çabucak bitmemesi için ama ne yazık ki başladığım ilk saatte kitabı bitirdim. Toparlamam gerekirse 'harikaydı kesinlikle okumalısınız' diyebilirim.