Reklam
Bu uygulamayı artık nasıl kullanacağım, nasıl tekrardan kitap okuyacağım hiç bilmiyorum. Her şey bana kaybettiğim dayımı hatırlatıyor. Okuduğum kitapların tarihlerine bakıyorum ve bir anda dayımın yoğun bakıma kaldırılışından vefatına kadarki süreyi hesaplarken buluyorum kendimi. Ve işin en iğrenç yanı, dayımın yoğun bakıma kaldırıldığını kütüphaneden kya'nın şarkı söylediği yer'i aldıktan sonra öğrendim. 2 hafta sonra süreyi uzattırmaya gittiğim hafta dayım vefat etti. Bu kitabı nasıl okuyacağım, nasıl o kütüphaneye geri gideceğim bilmiyorum. Belki anlamsız ama o kütüphaneyi uğursuzlukla bağdaştırıyorum. Zaman her şeyin ilacı, eminim bu günler de geçip gidecek ama nasıl onu bilmiyorum. Zaman dondu sanki.
Ne yakıtın bitebilecek olması ne de fırtına tehlikesi, Kya'da başka bir insan görmenin neden olduğu huzursuzluğu yaratıyordu, hele de bu insan, bir oğlan çocuğu ise.
Reklam