Neden birlik olmak, biz olmak için her zaman bir "öteki"ye, bir dış tehdide ihtiyaç duyuyoruz? Bu tehdit oluştuğunda kolayca "biz" olabilirken; neden günlük yaşam akıp giderken her günümüzü birbirimiz için cehenneme çeviriyoruz?
Şimdi ve burada, bir başkasının kriterlerine göre var olmaya çabalayan bir insan mısın; yoksa kendi bilincinle oluşturduğun ölçütlere göre eyleme geçen biri misin?
İnsanın başka bir seçeneği yok. Şimdi ve burada.
"Bazen hayat kafanıza tuğlayla vurur. İnancınızı kaybetmeyin."
"Zamanınız sınırlı, o yüzden başkasının hayatını yaşayarak çöpe atmayın o zamanı... Diğer insanların fikirlerinin gürültüsünün, iç sesinizi bastırmasına izin vermeyin. En önemlisi de, yüreğinize ve içinizdeki sese kulak verecek kadar cesur olun. Her nasılsa, gerçekte nasıl biri olmak istediğinizi onlar zaten biliyorlar."
-Stanford Universitesi diploma töreni konuşması, 2005.