"iyi bir insan olmanın önemli olduğunu düşünüyorum ama ev sahibim benim iyi bir insan olup olmamamla ilgilenmiyor, yalnızca kirayı ödeyip ödeyemememle ilgileniyor. eski patronum beni beğenir, hatta severdi ama sonuç itibarıyla bana ihtiyaç duyduğunda çalışıp çalışamamam önemli oldu. dünya böyle dönüyor."
sabahki üzüntüm tam geçmemişti ama üstümde kuruyup yavaş yavaş ufalandı, sonra da siyah tişörtle şeker kaplamalı çörek yemişim gibi her yerimi kırıntı içinde bıraktı. yetişkin olmak böyle bir şeydi işte. hepimiz işte böyle dünyadan geçip gidiyorduk, tıpkı yara bere içinde kaldıklarından pembe görünen o nehir yunusları gibi.
köpekleri toplayan görevliler tasmalı köpeklere farklı davranır. tasmasız bir köpek yalnızca bir hayvandır. eğer sevildiğini tüm dünya bilmiyorsa, çöp kadar değerin yok demektir. bence aynı şey insanlar için de geçerli. kısmen. zaman zaman. en azından ben öyle olmasından korkuyorum. güvende olmanın sevilmekten başka yolu olmamasından korkuyorum.