Elif
@noneym
Matematik
43 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dostoyevski okumalarım sonucunda genel anlamda onu hep ciddi, soğuk bir yazar olarak hayal ettim. Ta ki bu kitabı okuyana kadar... Beyaz geceler eserinde ince esprileriyle karşılaşıp, kahkaha atarken bile buldum kendimi. Tabii nastenka kalbimizi kırdığında renkler solmasaydı... Her hayalin hüsranla biteceğini bile bile üzülmek, hayalperestimizin kaderi olsa gerek.
Reklam
“Bana sunulan her şeyi heba ettiğimi bilerek ayrılıyorum yaşamdan.” İvan ilyiç’ in kendisini çaresizce ölümün kucağına bırakırken, girdiği ruh halinin acısı şüphesiz ki her ölümlü yürekten izler barındırıyordu. Beni çok derinden etkiledi.
Yazarın okuruyla iletişim halinde olması ve muhteşem tasvirleriyle, adeta bir film izlermişçesine bir solukta bitirdiğim bir kitap oldu. Konusu kitabın kapağını okuyana kadar kesinlikle ilgi duymadığım laleler üzerine olmasına rağmen, çiçek filizlensin diye heyecanla bekledim kitap boyu. Daha önce okuduğum bir çok kitapta da mahkumun hayatına dahil olmuştum fakat ilk defa küçücük bir odanın içinde ,tıpkı çiçeği gibi, umutlarımızı yeşerten bir mahkuma ilk defa tanık oluyorum. Velhasıl okuması çok keyifliydi. Herkese öneriyorum.
Belki de yaşamla ilgili söylenmiş bütün abartılı sözlerin, aslında nasıl sade bir dille de anlatılabileceğini gördüğümden böylesine etkiledi bu kitap beni... Her ne kadar farklı zaman dilimlerini paylaşsak bile kalpten çıkmış olan öğretinin zamansızlığıyla karşılaştım bir kez daha.
O kadar güzel betimlemeler yapmış ki, ana karakterin ruh halini içselleştirdim. Hatta bir noktada suçluyken bile onun tarafında olduğumu farkettim. Bir hissizlik anca bu kadar çok şey hissettirirdi bence.
Reklam