doğruluk duygusu, haklı olmanın verdiği doyum, kedini değerlendirmenin sevinci, bayım, bizi ayakta tutan ya da ilerleten güçlü zembereklerdir. tersine, insanları bundan yoksun ederseniz, onları ağzı köpüren köpeklere çevirirsiniz. nice suçlar işlenmiştir, yalnızca bunları işleyenler kusurlu olmaya dayanamadıkları için.
evet... her şey insanın ellerinde, ama gene de bir tek ödlekliği yüzünden burnunun ucundan öyle şeyler kaçıyor ki... bu bir aksiyom artık. insanlar en çok neden korkarlar acaba? yeni bir adımdan, kendi dillerinden dökülecek yeni bir sözden korkarlar en çok.
kapının arkasındaki küçük buzdolabından iki bardak ve beyaz şarap çıkardı. bardakların temiz olup olmadıklarını kontrol etmek için yuvarlak pencereden süzülen ışığa doğru tutup baktı. o an, aynı hareketi afrika'da dönen sahte paraları kontrol etmek için defalarca yaptığım aklıma geldi. ve her ışığa tuttuğum banknotta, insanların da gerçekliğinin bu şekilde anlaşılamıyor olduğuna şükrettiğimi hatırladım.