Ayşenur
@nraise
Rabbin'in ilk emrini yerine getirmeye çalışan bir kul...
17 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
10/10
545 günde okudu
·Okunma: 01 Kasım 2024 00:00
·2024 14. kitabı
Allah nasıl sevilir...Sevgi
Bir gün dedeme çocuk aklımla "İnsan Allah'ı nasıl sevmeli dede, ne kadar sevmeli?" diye sordum.
"Nefesini tut" dedi bana. Anlamaz bir bakışla baktım de- deme. "Nefesini tut ve nefes alma" diye tekrarladı. "Peki..." dedim ve nefesimi tutmaya başladım. Saate bakmayı akıl etmemiştim ama sanırım otuz saniye kadar olmuştu ve artık zorlanmaya başlamıştım. Dedem nefesimi bırakacağı- mı anladığı an iki eliyle burnuma ve ağzıma yapıştı. Artık nefessiz kalmayı ben tercih etmiyordum. Nefesim tükenmişti, dedemin kocaman ellerinin arasında ağzım burnum tıkanmıştı, ne olduğunu anlamamıştım.
Nefes alamıyordum, ciğerlerim yanmaya başladı. Çok kötü oldum. Başımı kaldırdım sulanmaya yakın gözlerimle dedeme baktım. Sonunda dedem ellerini çekti. Bu yaşıma geldim ama hâlâ o gün yaşadığım o birkaç saniyedeki havasızlığı unutamıyorum. Hayatımdaki en derin nefesleri dedem ellerini yüzümden çektiği an aldım. Birkaç dakika sadece nefes alıp verdim.
"Dede..." dedim, yüzüm kıpkırmızı...
"Az önce nefessiz kaldığında, en çok neye ihtiyacın vardı?" diye sordu dedem.
"Ellerini yüzümden çekmene, nefes almaya yani, havaya."
"Peki, ne kadar ihtiyacın vardı havaya?"
"Dede, ölmek üzereydim baksana" dediğimde ancak çok sonra anlayıp kavrayabileceğim o cevabı verdi bana:
"İşte, Allah'a da o kadar ihtiyaç duymak ve o kadar sevmek gerekiyor oğlum..."
Sadece yaşamakYaşamak
"Bak dışarıya evlat" dedi. "Yapraklar cesur mudur da bu kadar rahat düşebilirler dallarından? Bir yaprak ölümden korkar mı? Ya da bir ağaç ölümden korkarak büyür mü? Korkarak çiçek açar mı ya da meyve verir mi?
Bir kuş ölmekten korkarak yaşamaz, ölüm geldiğinde yaşar ölümü. Sadece ölür, geride kalan malına üzülmeden. Gelecek planları için kaygılanmadan. Bir karınca da ömrünü ölümden korkarak geçirmez, ölüm geldiğinde yaşar ölümü. Öncesinde ölüm korkusuyla kıvranmaz.
Bir kaplumbağanın çalılar arasında yavaşça emin şekilde yürüyüşünü izledin mi hiç? Bir kartalın gökte süzülmesinden yavaştır, o kadar. İkisinde de endişe yoktur. Çünkü yaşıyorlardır. Yaşamak inanmaktır. İnanan endişe etmez. İnanan bilir. Emindir. Sadece yaşar.
Ama insanlar korkar. Her şeyden korkarak yaşar. Gele- cek kaygıları, hangi okula işe gideceğiz kaygıları, kiminle evleneceğiz ve nerede yaşayacağız kaygıları vardır. İnsanlar dünyaya gelir ama hiç yaşamadan kaygılarla ölür giderler. Çünkü biz yaşamıyoruz evlat... Biz her gün ama her gün ölüyoruz.
Korkunu bırak, suyun akmasına izin ver. O yolunu bulacaktır."