"Eğer sen gerçekten benim babamsan, kılıcını oğlunun kanıyla kirletmiş oldun. Ve bunu sırf inatçılığından yaptın.Yüreğini sevgiye döndürmeye çalıştım,sana yalvardım, çünkü sende annemden izler bulacağımı sandım. Ama yüreğine boşu boşuna seslenmişim; şimdiyse birbirimize kavuşmak için artık çok geç..."
Ama Baba'nın söylediklerini duyunca,afalladım:"Seni affediyorum."
Affetmek mi? Ama hırsızlık bağışlanamayacak tek suç, değil miydi? Bütün günahların anası? Bir insanı öldürdüğün zaman ,bir yaşam çalarsın .Karısını bir kocadan, çocuklarını bir babadan mahrum edersin.Yalan söylediğin zaman,bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalmış olursun.Aldattığın zaman, bir insanın doğruluk , adalet hakkını elinden alırsın . Çalmaktan daha büyük bir kötülük yoktur . Baba beni kucağına oturtup bunları söylememiş miydi? Öyleyse , nasıl olur da Hasan'ı bağışlardı? Ayrıca Baba bunu bile bağışlarken , istediği evlat olmadığım için beni neden bağışlamıyordu?
Neden?