Usulca odama geçtim.Duvarda artık iki çerçeve vardı.Birinde "kimseye güvenme"diğerinde "Hayat kolaydır"yazıyordu. Gerçek olan ne diye düşündüm.Kimseye güvenmeden yaşamak mı ? Yoksa hayatın kolay olduğuna inanmak mı?
"Neymiş efendim? Hiç bir işin sonunu getirmemişim. Siz başlamayı bile göze almadınız. Benimle içinizden gelerek hangi yaşantıma katıldınız? Benimle yaşanmazmış. Ne biliyorsunuz? Ben bile kendimle yaşayamamışım."