MEVA

MEVA
@nrh_
Çocukluğumda yazdığım şiirlerin en çok tekrar eden kelimeleriyim artık…
Özlemek, karanlıkta gelen Kitap okuma isteği gibi Ararsın bulursun belki odanda kitabı Ama gözlerin senden uzaktır
Reklam
Korkulur olmuş insanı insan yapan duygudan Unutma ki bunu da bir insan yaptı Ellerinle işte ben yaptığın melek Geceleri uyurken ruhunu kanat yaptı Gündüzlerin sahte mutluluğu bundan uyku yapar Bir insan bir insana kendi gerçeğini vaat ederken Ona gerçeğini unuttururmuş Bulunduğu yerden uçabilmek için
Ölüm ol bedenime, tenime Gerçeğin en gerçeği olan renk ile Son melodi kulaklarda çınlasın Ölümün ıslığı ruhlara yol gösterirken
Şehrime gelir geceleri ruhun Yol gösterir güneşe sabaha doğru Evim olmuştu oysa ki Rengini aydan alan bedenin
Aramızdaki adım sayısı artacak diye Sanma ki benden uzaklaşabileceksin Ben senle yeni yerler keşfedecem sadece Belki hüzünlü belki mutlu Ama emin ol o gülümsemene Dokunabilecek kadar yakından Gözyaşının ısıttığı yeri Bedenimle sıcak tutacak kadar derininde olacam
Reklam