MEVA

MEVA
@nrh_
Çocukluğumda yazdığım şiirlerin en çok tekrar eden kelimeleriyim artık…
Bilirim hüzünlüsün yol yorgunusun Merakını yorma halim halindir Ne durağımda inecek adımım Ne elimi camdan çıkaracak gücüm var Ben bu camlardan Ne mevsimler gördüm Aradan sızan rüzgar kışım olurken Yüzüme vuran güneşim yazım oldu Ben mevsimleri bir otobüste tattım Bitmez bilmeyen Yol yorgunluğumu valizimde taşırken Huzurumu cüzdanımda yansıttım resminle
Reklam
İçim ince bir saz teli En zor notaları ki senli Bir ateş bekler çalmak için Belki duyarsın dertli dertli
Bilirim özlersin Ağlarsın, hani nerdesin? Koklarım sensizliği Görmez misin? Ölen beni bekler misin? Rahat uyu, sormayanımsın.. Dün olsun, merakımsın Uyu bir dünüm olsun Yokluğuma bir beden olsun ...
Rengi gökyüzünden olana güvenme. Denizde maviydi sonuçta bulutsuz bir günde.
Elinde bir avuç su Nasıl da büyütür bir balığı Eyleme, gevşetme parmaklarını Noksansız elin nasıl da yakışır Ehli bir hayata. Naparsın şu su da balığım? Eller de bir nasır Nasırda bir karın tokluğu Esmez mi kokusu, beselesene kendini Nolursun temizlesene elleri. Edepsiz bir karın, doğurur Namesiz bir renk Elin parmaklarında oluşturdu bir sarı renk. Nahoş olmasın gözlerde Ekimin sonbaharı bulutsuz olur muydu sayende.. Nazist bir beyin işte Eker mi bir can, can ile. Ne haline ağlarsın Elinde suyun bitmedikçe. Nadanlı bir bunaltı olmasın Eline bir yabancı varmasın. Ne yapsam da bir deniz mi olsam Elini bir mavide tutsam Eker miydim acaba bir can, bir can ile...