Hem zaten umut etmemeliyim. Bu mektubu göndermeye çalışmamalıyım. Adını bile bilmiyorum.
Ama ikimizin arasında sihirli bir bağ olduğunu düşünüyorum. Mesafelerin bile koparamayacağı bir bağ.
Küçük çatlaklar zamanla büyümüş ve sonunda her şey paramparça olmuştu. Artık sadece irademle bir arada tutmaya çalıştığım parçalardan ibarettim. Kimsenin yardımı olmadan. Çünkü bu parçaları bir başkasının tutmaya devam edeceğine nasıl güvenebilirdim? Beni bir arada tutacağına nasıl güvenebilirdim? Ben bile kendimi bir arada tutamıyorken...