neslihan
@nslhanglr
133 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Reklam
#sestenazönce
"Bazen tam olman gereken yerdesindir, kıymetini bilemezsiniz."
Merhaba kitap severler bugün size 
Semra 'un tavsiyesi üzerine okuduğum, @murataygen 'in kaleminden çıkan deneme türünde bir eser ile geldim.
Eserimiz sesin geldiği yerden; insan,erkek kadın; aşk: kırık, kuralsız, kalıcı; zaman, bellek ve hatırlamak; kent, yalnızlık ve karşılaşmalar, kırılmalar; içimdeki yalınlık ve kendine varmak isminde 5 ayrı bölümden oluşmaktadır. Bu bölümlerde birbirinden güzel şiirler, deneme tarzında metinler ve sözler bulunmakta.
Bu yazılar arasında çocukluğa, büyüyememeye, aşka, yalnızlığa, kırgınlıklara ve bir çok duygunun insan üzerindeki etkilerine değinilse de şunu söyle yapın böyle yapın demiyor. Hislerden bahsediyor, saf hislerimizden. En son ne zaman gerçekten sadece hislerinizi düşündünüz? Bu eser bana hislerimi düşündürttü.
Yazılar arasında beni en çok etkileyen ve fazla sevdiğim olmamış sohbetler ve çocuk olmak olmuştu. Ayrıca ölmemek üzerine yazılanlar üzerimde iz bıraktı. Bu kısımlardan size alıntı bırakıyorum.
"Bazı sohbetler hiç başlamaz. İçinde birikmiştir, boğazına oturur, zamanla midene iner. Konuşsaydın ne olurdu? Belki hiçbir şey değişmezdi. Ama senin içindeki yük hafiflerdi."
"Söyleyemediklerin, seni seninle susturur."
"Ölmemek Üzerine: Hepimizin hikâyesi aslında aynı, kimse kimseden bir adım önde değil. Herkes kendini aramaya, bulmaya, çizmeye çalışıyor ve sonunda yok oluyorsun. Varlığını sürdürebilmenin tek yolu bilgi oluyor. Kadim bilgi. Her şeyden önce o vardı, her şeyden sonra da o olacak. Boşuna bir şey demeye, gerek de yok aslında. Kadim bilgiyi görmek, hissetmek anlamak, idrak etmek -ki bu pek çok çesitli yolla olabilir- yeterlidir."
#engelsizokurlaokuyoruz
Semra 'un tavsiyesi üzerine okuduğum, @murataygen 'in kaleminden çıkan deneme türünde bir eser ile geldim.
Eserimiz sesin geldiği yerden; insan,erkek kadın; aşk: kırık, kuralsız, kalıcı; zaman, bellek ve hatırlamak; kent, yalnızlık ve karşılaşmalar, kırılmalar; içimdeki yalınlık ve kendine varmak isminde 5 ayrı bölümden oluşmaktadır. Bu bölümlerde birbirinden güzel şiirler, deneme tarzında metinler ve sözler bulunmakta.
Bu yazılar arasında çocukluğa, büyüyememeye, aşka, yalnızlığa, kırgınlıklara ve bir çok duygunun insan üzerindeki etkilerine değinilse de şunu söyle yapın böyle yapın demiyor. Hislerden bahsediyor, saf hislerimizden. En son ne zaman gerçekten sadece hislerinizi düşündünüz? Bu eser bana hislerimi düşündürttü.
Yazılar arasında beni en çok etkileyen ve fazla sevdiğim olmamış sohbetler ve çocuk olmak olmuştu. Ayrıca ölmemek üzerine yazılanlar üzerimde iz bıraktı. Bu kısımlardan size alıntı bırakıyorum.
"Bazı sohbetler hiç başlamaz. İçinde birikmiştir, boğazına oturur, zamanla midene iner. Konuşsaydın ne olurdu? Belki hiçbir şey değişmezdi. Ama senin içindeki yük hafiflerdi."
"Söyleyemediklerin, seni seninle susturur."
"Ölmemek Üzerine: Hepimizin hikâyesi aslında aynı, kimse kimseden bir adım önde değil. Herkes kendini aramaya, bulmaya, çizmeye çalışıyor ve sonunda yok oluyorsun. Varlığını sürdürebilmenin tek yolu bilgi oluyor. Kadim bilgi. Her şeyden önce o vardı, her şeyden sonra da o olacak. Boşuna bir şey demeye, gerek de yok aslında. Kadim bilgiyi görmek, hissetmek anlamak, idrak etmek -ki bu pek çok çesitli yolla olabilir- yeterlidir."
#engelsizokurlaokuyoruz
"8 yalnızca bir mahlas değil. Benim için bir simge. Yeniden başlama çabamın, düştüğüm yerden kalkışlarımın, eksiklikten doğan gücümün simgesi. Sekiz rakamı, yan yatınca sonsuzluğa dönüşür; benim için de öyleydi. Sonsuz defa eksildim, sonsuz defa yeniden doğdum. Hayatın bana bıraktğı boşlukları, ben her defasında kendime yeni yollar açarak doldur maya çalıştım."
#enbüyükzaafsevgi
Merhaba kitap severler bugün size @eisnerlowen 'ın kaleminden çıkan ve otobiyografi niteliğnde bir eser ile geldim.
İnsanın düşüncelerini, hislerini filtresiz bir şekilde açabilmesi bana her zaman zor bir şey gibi gelmiştir. Okunur kaygısı ile düşüncelerimin olduğu günlük bile tutmuyorum bir tık kendim için ürkütücü geliyor.
Bu düşünceme rağmen biyografi ve özellikle otobiyografi türünde okuma yapmayı çok severim. Yazarımız da büyük bir adım atarak kendi hayatından ögrendiklerini bizlere bu eserinde sunmuş bu yönüyle de bence oldukca etkileyici bir eser.
Kitabımız konuya karakterimizin doğumu ile başlayan yaşam mücadelesini anlatması ile giriş yapmaktadır. Bu süreçte doğumundan yaşana komplikasyonlar, çocukluğunda karşılaştığı zorluklar, lise ve üniversite sürecinde yaşadığı kaygılar, korkular, ilk aşk, son aşk, babalık, aile sorunları, dostluklar, ihanetler gibi hayatı boyunca yaşadığı iyi kötü tüm hisler ve olaylar akıcı bir sekilde aktarılmış.
Sizce sevgi bir zaaf mıdır? Ne durumda zaafa dönüşebilir? Sevgi veya aşk tercih edilebilir bir duygu mudur?
