Ben yine durduğum yerde elimde kalemimle
Yarınları yazıyorum, meraklısıymış gibi
İçimde açmayı bekleyen bir çiçek gibi
Dünler, bak sessizce yüzümden geçti
Hatırımda ne bir ses ne bir koku şimdi
Ezan okunurken seni diledim,
sessizliğin en çok o anına yakıştın içimde.
Şehir susmuştu, gökyüzü ağırdı,
ben yine adını geçirdim kalbimden.
Sadece o an…
sen ol diye
içimden geçen en sakin isteğimdin.
