Amr Şam' a gittiği bir sırada, Maab denilen yere de uğrar ve burada Hz. Nuh'un sülâlesinden bir kabilenin putlara taptığını görür. Bunların ne işe yaradığını, niçin kendilerine taptıklarını sorunca da " Bunlardan yardım isteriz, yardım ediliriz; yağmur isteriz, yağmura kavuşuruz" cevabını alır.
Bunun üzerine Amr, Mekke' ye götürmek için bir put ister. İsteğini kabul ederler ve kendisine Hübel adını taşıyan putu verirler.
Amr Hübel'i Mekke'ye getirir ve diker; halkı, bu puta tapmaya teşvik eder. Câhil halk bu teşvikle kapılarak Hübel' e tapmaya başlar.
Taif halkının reisi ve Arapların meşhur şairlerinden Ümeyye b. Ebî Salt, Câhiliyye devrinde mukaddes kitapları okumuş, putperestliği terkederek Hz. İbrahim’in dinine girmiştir.
“Bismike Allahümme” tâbirini ilk defa bu şâir bulmuştu. Sonra bu tabir Arapların hoşuna gitmiş ve kitaplarının evveline de yazmaya başlamışlardır.
Şiirlerinde bir peygamberin lüzumundan bahseder, insanlık için nübüvvetin kat’î bir ihtiyaç olduğunu beyan ederdi. Araplardan bir peygamberin zuhur edeceğini, geçmiş mukaddes kitaplardan öğrendiği için, o makamı kendisi arzu ediyordu. Buna binaendir ki Efendimize risâlet vazifesi verilince haset ve kıskançlığının esiri oldu ve onu tasdik etmedi. Hatta Bedir Muharebesi’nde öldürülen müşrikler için mersiyeler söyledi.