Görünüşte gözlerinin öyle sıradışı bir özelliği yoktu. Büyüleyici ve tedirgin edici olan, onun gözlerine verdiği havaydı. Her zaman karanlık olsa da gözleri bazen birden alev almışçasına parlar ya da yalnızca için için yanıp dururdu. Arada bir alevlenen oklar attıkları da olurdu. Ya da hiçbir ifade bürünmeden sönüp giderek varlığının kuytu köşelerinde yiterlerdi. Neşeliyken bile gizli bir hüzün vardı gözlerinde…
Seni bulmak, seni unutmaktan daha kolay sevgilim. Bir şarkı, bir şiir, güzel bir çiçek, camdan yansıyan güneş ve rüzgarın sesi seni hatırlatmaya yeter. Fakat hiçbir şey teselli etmez yokluğunu.