Bir insanın hayatını arzuları doğrultusunda sekillendirmeye cesaret edemediği; kendi değerlerine çocukken kurduğu hayallere veya koyduğu hedeflere sadık kalamadığı için hayati ıskaladığı duygusuyla yaşaması kadar korkunç bir şey olamaz, sizce de öyle değil mi?