Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tüfek tutmayı öğrendi ama tetik çekmeyi öğrenemedi. Hayvan kesmeyi de öğrenemedi. Temizlemeyi, yüzmeyi, doğramayı da. Yedi ama. Güzel insandı İbrahim, kesmeye kıyamazdı, ama kesilmişin parçalarını ısırıp kopartır, çiğner ve yutardı, bunu yapabilirdi. İnsanlar çok güzeldi. İbrahim de çok güzeldi.
Ben zaten dün bir bugün iki. Ben zaten gölde su, çölde kum. Ben zaten acı, keder, ama en çok unutuş. Ben zaten her gün birbirinin sırtlanı. Ben zaten sırların hep saklananı. Ben zaten çokça bahane, her daim zorluk. Ben zaten hep vazgeçiş, çok gaza geliş. Ben zaten, ömrün yarısı uyku. Ben zaten, kalanı uykuya özlem. Ben zaten yazları bir hafta tatil. Ben zaten kışları kalorifer. Ben zaten… bir iki saat en fazla.
Hayatımı kaybetmiştim ben. Dediler ki ararsan bulursun. Araya araya buraya kadar geldim. Ama aslında bulmak aramanın kendisiymiş, insan hayatını filan bulamazmış. Anlamadım. Anlamadığımdan bir uçurum çıktı karşıma. Atlasam evimde açacakmışım gözümü. Ama ben ineceğim sandım.