Mahzuni Şerif'in "Bir gün kalksa şu silahlar / Her mermi bir gül edilse." diye başlayan ütopik diyebileceğimiz bir koşması var. Bu kitapta ise "Bütün kitaplar kül edilse" diye özetleyebileceğimiz bir düşünce var. Yangın söndürmekle görevli itfaiyeciler, bir gün içinde kitap bulunan evleri yakmaya başlarsa ne hissedersiniz? Baskıcı bir yönetimin kitapları tehlikeli görüp onları ortadan kaldırması kurgu bile olsa ürkütücü. Kitap olan evde düşünen insan vardır, olayların nasıl olduğuyla değil niçin/neden olduğuyla ilgilenir bu da totaliterizmin işine gelmez.
Distopya edebiyatının dört temel kitabından biri. Diğer üçünü (BİZ, 1984, CESUR YENİ DÜNYA) daha önce okumuştum. Bu kitaplarda anlatılanlar olabilir mi?
Bir Türk atasözü der ki: OLMAZ OLMAZ DEME OLMAZ OLMAZ.