Bizim uygarlığımız insanı başka yerlerde görülmeyen, yoğunlaşmamış ve dağınık bir yaşam modeline yöneltir. Birçok şeyi bir arada yaparsınız, olur. Radyo dinler, sigara içer, konuşur, yer içersiniz. Ağzı açık, sabırsız, her şeyi (resim, içki, bilgi) yutmaya hazır bir tüketicisiniz. Yoğunlaşma eksikliği kendi başımıza yalnız kalmakta uğradığımız güçlükte açıkça görülmektedir.