gülce

kısacası adını tam olarak koyamasam da varlığının kusurlu olduğunu derinden hissediyordum.
benim hakkımda yazılmış bir kitap olmalı,kesinlikle olmalı!
Ben insanların benimle konuşmadıklarını düşünüyordum. Onlar da benim kendileriyle konuşmadığımı. Ama hiçbir şey duyamadığımı fark ettiğim gece aşağı inip bir kâğıdın üzerine şöyle yazdım: "Anne, dünya çok sessiz."
Her zaman istediğimin bu olduğunu düşünürdüm, sevilmek ve hayran olunmak. Şimdiyse belki de tanınmak istediğimi düşünüyorum.
Mutluların hayal gücünün çok ötesinde, azap ve çaresizlikten doğan düşünceler vardır.