Ceyda Demirkol
@obsesifdomates
17 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Bu kitap ne yazık ki bana pek hitap etmedi. Konusu, adından da anlaşıldığı üzere sahte balayı romantizmi.
Kardeşleri evlenmekte olan Olive ve Ethan, birbirlerinden nefret etmektedirler. Düğündeki herkes, açık büfedeki yemekten zehirlenir. Bir tek ikilimiz yememiş ve zehirlenmemiştir. İptal ve erteleme yapılamayan balayına kardeşleriymiş gibi davranarak onlar giderler. Olive’in yeni patronu ve Ethan’ın eski sevgilisiyle karşılaşmalarından dolayı evli gibi davranırlar. Bu da, ayrı geçirmeyi planladıkları tatili yan yana geçirmelerine neden olur. Zamanla da aralarındaki çekimin de etkisiyle yakınlaşırlar.
*Spoiler*
Öncelikle söylemek isterim ki, bana göre karakterler çok toksik davranıyorlar. Doğru dürüst iletişim kurdukları bile söylenemez. Durum böyleyken, verilmek istenen uyum da geçersiz kalıyor. Mantıklı diyalog bile kuramıyorlarsa aşklarına nasıl inanalım. Zaten ‘bizim olayımız da tartışarak konuşmak’ gibi bir yaklaşımları var. Hey yarabbim ne diyeyim yani.
Bir de ilişki içerisindeyken, bazen çok saçma konulara takılabiliyorlar. Karşısındakinin niyetinden ziyade kendi çıkarımlarını doğru kabul ediyorlar. Aklı başında olan insanların yapacağı hareketler değil bunlar. Sanki yetişkin değil de ergen gibiler. Otuz küsür yaşında olduklarını bırakıp bir an liseli gençleri okuyor gibi hissettim. Olgunlarmış gibi yansıtılmaya çalışılan liseliler. Bir ara aşırı tilt olduğumdan okumayı yarıda kesip derin nefesler alarak kendimi sakinleştirdim.
Bakın, kitap aşırı kötüydü vs demiyorum. Yazım dili akıcıydı mesela, kendini okutturuyor. Okurken akıp gidiyor, finale rahat geliyorsunuz. Sorun aralarındaki iletişim ve ben böyle ucuz, yanlış anlamalı ilişkilerden biraz bıkmış durumdayım.
Karakterlere haksızlık mı yapıyorum acaba diyerek olaylara onların gözünden de bakmaya çalıştım ama
Vee muhteşem bir dark romance serini bitirdik!
İnanılmaz bir yolculuktu. Aşırı doyurucu ve tatmin eden bir hikayesi vardı. Ne diyeyim, iyi ki okumuşum. Yazarın ilk okuduğum kitaplarıydı ve belli ki son da olmayacaklar. Her bir kitap muhteşem finale ve serüvene sahipti. Benim için dinamiğini hiç kaybetmedi. Her şey tam da olması gerektiği gibi yaşandı.
Okuyun, okutturun. Önerebileceğim en iyi dark romance serilerinden biri.
Burada, işin biraz da hassas ve eleştiriye açık bir kısmından bahsetmek istiyorum. Dark temalardaki, ana karakterlerin aldatması/aldatılması ya da t*cavüze uğraması gibi tetikleyici unsurları okumakta zorlanıyorum. Kendimi karakterin yerine koyduğum için travma etkisi yaratıyorlar. Biraz da kitapları zevk almak için okuduğumdan, onların başına böyle şeyler gelmeden yazılanları daha çok seviyorum. Aksi durumda fazla empatiden ciddi canım yanıyor ve iş kitap okumaktan çıkıp etkilenmeye dönüyor. Burada amacım hayatın gerçeklerini reddetmek değil tabii. Ne yazık ki bunlar gerçek, acı durumlar. Yaşayana ya da okumayı sorun etmeyene bir eleştirim yok, ben sadece kendi adıma, okuma taraftarı değilim. İşin dark kısmının kötü karakterlere yapılmasından keyif alanlardanım. Her kitapta biraz da olsa kayıp olmasına karşı değilim, hatta karakter gelişimi için gerekli de buluyorum. Ama bunun yan karakterlerin kaybı aracılığıyla yapılması daha safe geliyor. Bu düşüncemi özellikle son kitapta belirtmek istedim çünkü seri boyunca bu unsurlarla sınanmamak, rahatça okumamı sağladı. Burada güven, fedakârlık ve aile gibi konularla baş ediyoruz. Diğer serileri de bu şekildeyse bolca Rina Kent okuyacağım kesin.
Reklam