yüzünü göster, bağı görmek, gül bahçesini seyretmek istiyorum. dudaklarını aç. sözler söyle, bol bol şekerler, ballar istiyorum ben.
a güzellik güneşi, bir an olsun bulut altından çık, görün; o parıl parıl parlıyan, o alev-alev yanan yüzü görmek istiyorum..
o güzel yüz, o güzel gözler, o işveler, o nazlar...
nerede o benlikler, o kendini herkesten üstün görmeler?
bütün beden çürüyüp dağılmış;
o güzel gözlerin oyuklarına toprak dolmuş.
aklını başına al da, git;
“sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
...git;
“sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
ey boş yere kendini gamlara kaptıran,
elde edemediği dünya malı için üzülüp duran gafil!