İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor;günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün yine aynı hayat.
Oblomov kitabından insanın niçin yaşadığını, hayatta bir amacı olması gerektirdiğini hatırlatan bir cümle.