kendinin üst kat kiracısı olmak
insan ara sıra evini yakmalı ve dışarıdan seyretmeli diyordu şule gürbüz, kambur kitabında. bu söz bana tarkovsky'nin offret filmindeki alexander'ın evini yaktığı ve dışarıdan seyrettiği
Hacim olarak ufak, ama içerik olarak çok zengin bir kitap. Bana biraz düzensiz geldi. Sohbet tadında, ama birazdan hangi konuya geçecek, neden bahsedecek öngörülmüyor. Biraz kendisini akıntıya
Gözünüzde iki asıl karakter canlandırıp olayları onlar üzerinden ilerletir, yazarın söylediği şekilde hareket ettirir ve konuşturursanız kitabı hissedebiliyorsunuz.
Sonsuz bir bekleme hissi sizi iliklerinize kadar sarıyor kitabı okurken. Gelmeyeceğini bildiğiniz hâlde beklemek romantiklerce cesaret, realistlerce aptallık olarak görülebilir. Kitaba bakış açınıza bağlı olarak aldığınız zevk de değişiyor. Ben okurken aklımda "Offret" filmindeki Otto ile Alex arasındaki bisikletli sahne vardı(izleyenler bilir o replikleri).
Genel olarak herkesin okuyabileceği ama herkesin özümseyemeyeceği kitaplar kategorisine giriyor kendisi.
