İnsanlar genelde tartıştıklarında seslerini yükseltirler. Çünkü bağırdıklarında kalpleri birbirinden ayrılır, uzaklaşır. Bu mesafeyi kapatmak ve duyulmak için bağırmaları gerekir. Ama iki kişi birbirini sevdiğinde sakince konuşur, çünkü kalpleri çok yakındır. Birbirlerini daha çok sevdiklerinde konuşmaya daha az ihtiyaç duyarlar. Aralarındaki sevgi daha da güçlendikçe fısıltılar başlar. Sonunda kalpleri mükemmel bir uyum içinde birleştiğinde kelimeler gereksiz hale gelir ve sessizlik içinde birbirlerinin gözlerine bakarlar.