Reklam
Ne zaman gitti tren?
Bir ben kaldım bir de gölgem
Saatim mi geri kalmış, bilmem
Ne zaman gitti tren?
Ne sen anladın ne ben öğrendim
Ön sözler gereksizmiş, geç bildim
Okuduk yine de, gençmişiz işte
Öylesizliğin daha güzelmiş öylece
"Ne zaman öleceğimizi bilmediğimiz için,
hayat hiç bitmeyecekmiş gibi gelir.
Ama hiçbir şey çok tekrarlamaz kendini.
Aslında çok az tekrarlar.
Çocukluğunuzun bir öğleden sonrasını,
öyle ki, hayatınızı onsuz düşünemediğiniz, sizi derinden etkilemiş bir öğleden sonrayı, daha kaç kez anımsayabilirsiniz ki?
Belki dört, beş kez daha.
Belki o kadar bile değil. Dolunayın çıkışını daha kaç kez izleyebileceksiniz? Belki yirmi.
Ama yine de, her şey sonsuzmuş gibi gelir.