Kendimize yaptığımız zararlı
şeylerin çoğu bilinçaltı alışkanlıklarımızdır. Durup kendimize
ne istediğimizi ya da bunu istememiz için iyi bir neden olup
olmadığını sormayız. Şefkat uygulamasına başladığında kendinize ilk olarak "Bu bana zarar veriyor mu?" diye sormanız
gerekir. Eğer öyle olduğunu düşünüyorsanız, uygulamayı bırakın.
Kendimizi bağışlamanın bir yolu, "En yakın
arkadaşım bu işe ne derdi?" ya da meşhur tabiriyle "İsa (Buda,
Krişna) ne derdi?" diye sormaktır. Başkalarının merhametli
bakış açıları bizi ruminasyondan ( aynı konu üzerinde tekrar
tekrar düşünmek) çıkarabilir.
Doris Day bir şarkısında Que sera sera, yani "Ne olacaksa olacak" mantrasını kullanmıştır. Bu sözcük gruplarını kullanmak, sözcüklerin anlamı ve odaklanmanın gücü nedeniyle zihni teskin eder. Dikkatimizi tek bir sözcüğe ya da
bir sözcük grubuna odakladığımızda, zihnimize çengel atan düşüncelerden kurtuluruz. Bazı insanlar zihinlerinde sürekli olarak "Evet" sözcüğünü tekrarlamaktan fayda bulurlar.
“Beden ile zihin arasında genellikle ters bir
ilişki vardır. Beden hareketsiz olduğunda zihin koşturup durur ve zihin
sakinleştiğinde beden harekete geçer.”