Çiğdem
@okur_gezerim
1908 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öğrenmenin tek yolu yaşamak...Edebiyat
Bu kez ölüm sonrasında yaşamın içinden geçen bir trenle, yaşanmış bir hayatı değerlendirip, yapılan yanlışları, gözden kaçanları ve asıl önemli olanları nasıl kaybettiğimizi gözlemliyoruz.
Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını yaklaşık 5 yıl önce okumuştum, ve o dönem çok beğenmiştim vermeye çalıştığı mesajı. Bu kitabın verdiği mesajı da sevdim.
Avusturalyadan başlayıp, Hindistanda devam eden ve Afganistan savaşına doğru uzanan bir kendini bulma yolculuğu. Kitap 5 Kısımdan oluşuyor. Hikayenin büyük kısmı Bombay sokaklarında geçiyor.
Bombay daki fakirliği ve orantısız zenginliği, mafya örgütlerini, bütün açıklığıyla dile getiriyor ve orada yaşamamıza fırsat veriyor. Kitap biraz hacimli olduğu için karakterleri ve şehri detaylı bir şekilde tanımamıza olanak sağlıyor.
Kendini tanıma ve özgürleşme üzerine bir metin. Benim için Lin'in aşkı bulma, hayatındaki baba boşluğunu doldurmaya çalışma ve kaybettiklerine duyulan özlem temelinde kendini bularak özgürleşmesini anlatan bir metin.
Bir İngiliz ailesinin 1880 yılından başlayarak Birinci Dünya Savaşı ve sonrası dönemine kadar gelişen ve dönüşen yaşamını günlük sade olaylar çerçevesinde anlatan, huzurlu bir 
Virginia Woolf romanı.
Elli yıllık bir zaman dilimini üç kuşağın gözünden özgürlük ve adalet kavramlarını sorgulatarak aktarıyor.
Yazarla tanışma kitabım oldu. Cümlelerin uzunluğu 
Marcel Proust un yazım tarzını anımsatıyor. Bu yönüyle okurken edebi bir zevk de veriyor.
Yaşam ve ölüm arasında bir keşif yaptırıyor. Aynı zamanda görülmeyeni gün yüzüne çıkaran hassas bir araştırmayla okurunu derinliklerdekinin keşfine çıkarıyor.
“Verilen verilmeyenle eş, sakındığımız ve uzak durduğumuz şeylerle tutunduğumuz ve yakaladıklarımız aynı, yaşadıklarımız hiç denemediklerimizle bir ama yine de hayatımızı seçerek, eleyerek, reddederek ve bu tıpatıp aynı şeyleri birbirinden ayıran bir çizgi tasarlayarak ve kendi hikayemizi hatırladığımız ve anlatılabilen biricik hikaye haline getiren bir çizgi tasarlayarak geçiriyoruz.”
"Kendi hatalarımı kendim işledim bile diyemiyorum. Gerçekten de..."
Başuşak Stevens, kendi hayatını anlatıyor. Stevens'ın başuşaklık üzerindeki düşünceleri onun saygınlık tanımını şekillendirmiştir ve bu yaşamı etrafındaki keskin sınırlara dönüşmüştür.
Romanın sonunda tutkularını tamamıyla feda etmek zorunda kalan Stevens’ın elinde görevinden başka bir şey kalmamıştır.
