Ömer Torun

Bir varlık düşlüyorum, dostluğu benim için öyle de­ğerli olsun ki onun adına dünyanın bütün sefaletini unutayım.
Reklam
Yüreklerimiz ne kadar da zavallı, sevgilerimiz ne kadar kırılgan, ne çabuk yıpranıyor!
Yaşama arzusu ve sevme gücü bizi terk ettiğinde dünya bomboş görünür, yalnızca rüzgarın amaçsız koşusunu algılarız, gökyüzünün kör ışığını, boşluğun kaygısız ölçüsüzlüğünü... Kendimizi güçlü ve aşka karşı duyarlı mı hissediyoruz? Dışarıda her şey bize capcanlı görünür. Kuşku, kaygı, yorgunluk aklımıza gelir mi hiç?
Bazı saf, saydam anlar vardır, öyle zamanlarda dışarısı ile içerisi arasındaki her türlü sınır silinir...
Belki de her birimiz bu dünyaya karanlık ya da aydınlık bir işi gerçekleştirmek üzere gelmiştik.
Reklam