M.Bağdat

Her şey hatırlanmaya değer göründüğünde aslında hiçbir şey hatırlanmaya değmez ve her şeyi unutmak isteriz.
Sayfa 20·Kitabı okuyor
Burnu büyüklere acıdım.
Çocuklar "Alyoşka'nın burnu tümseğe tünemiş it gibi," diye dalga geçerlerdi.
Sayfa 47 - İş Kültür·Kitabı okudu
Şeytan ayrıntıda gizli !!. :)
Kadınlara ya da eşlerine "benim" diyenler vardı,oysa bu kadınlar başka erkeklerle yaşıyordu.
Sayfa 24 - İş Kültür·Kitabı okudu
Yine bir yerlerden tanıdık geliyor. *Koşu atlarının atası
Atların acımasızlığı aristokratlıklarından da kaynaklanıyordu.Her birinin baba ya da ana tarafından şeceresi meşhur Smetanka'ya* dayanırken,iğdişin hangi soydan olduğu belirsizdi;alaca dışarıdandı, (...)
Sayfa 13 - İş Kültür·Kitabı okudu
Benzetelim hemen: insanlar...
Fakat yaşlılığı, sıskalığı, çirkinliği alacalı iğdişin suçu muydu?.. Olmamalıydı aslında. Ne var ki at zihniyetine göre suçluydu işte; yalnızca güçlü, genç ve bahtiyarlar haklıydı her zaman, önünde uzun yıllar olanlar, lüzumsuz gerilimden her bir kası titreyenler, kuyruğu kazık gibi havaya dikilenler.
Sayfa 13 - İş Kültür·Kitabı okudu