Öyle bir anda sevmemiştim ben sizi bayan.. Uzun geceler yıl'laşan saatlerle oluşmuş tun, yer tutmuş tun, yüreğimde binlerce hayalle On binlerce nefeste düşmüştün hücrelerime . Ve bir kelebek ömrüyle yetim bıraktın beni; sen gittin tıpkı boğazıma dolanan bir nesnenin zorla çıkarılması gibi Sen gittin Yarım bıraktın ! Özlem Halüsinasyonları mıydı ? Yoksa acınacak halime hayalinin yaptığı oyunu muydu ? Kıymak mıydı ? bilmem.. Dün Gece seninleydim; El ele göz göze diz dize tüm gülüşler bizimdi tıpkı hayalim gibi saf temiz eski günler gibi işte. İzne çıkmıştı hüzün ve keder. Tam kalbinden vurup yalnızlığı öldürmüştük, sahipsizler mezarlığına yollamıştık! Ne Kader ne de mesafeler engel değildi sevgimize… Sonra ne mi oldu sıçrayarak uyandım kan ter için de bütün bunlar bir rüyadan ibaretti. Ve ben yalnızdım...