Evet, on yedi gün sonunda kitabın sonuna gelmiş bulunmaktayım.(Aslında bir oturuşta okunabilecek akıcı bir kitap ama bayram yoğunluğu, dersler vs. derken ancak okuyabildim.)Okudukça kendi hayatımdan, düşüncelerimden izler bulduğum,her bölümde kendimi sorguladığım ve Serdar Bey'in kalemine hayran kaldığım doğrudur. Özellikle " 'olmak' için olması gerekenler" bölümündeki maddeleri uygulayacağım ve bu maddeleri herkesin okuyup uygulaması gerektiğini düşünüyorum.
Bu kitabı okumayı düşünüyorsanız,tereddüt etmeden okuyabilirsiniz. İyi okumalar ...
Hamlet: Düşüncenin ve Tereddüdün TrajedisiAlıntı
William Shakespeare'in Hamlet adlı eseri, yalnızca dünya edebiyatının değil, insanlık tarihinin de en çok yorumlanan ve üzerine en fazla yazı yazılan metinlerinden biridir. Aradan geçen
Rilke ile seneler önce Zarifoğlu okurken tanışmıştım. İlk okuduğum kitabı Malte Laurids Brigge’nin Notları’ydı, bazı sayfalarını hayretle ve severek okuduğumu hatırlıyorum.
Bu uzun aradan sonra on ağıttan oluşan bu şiir kitabını severek okuyacağımı düşünüyordum ancak ne yazık ki kitap çeviriye kurban gitmiş. Şiirler, çeviriyle birlikte yan yana gelmiş kelime yığına dönmüş maalesef. İyi tarafı ise, her ne kadar ben faydalanamasamda, az-çok Almanca bilenler için her sayfanın yanında şiirin orijinaline yer verilmesi olmuş.
Bu kitap, bir yokluğun hatıra defteri.
Kanı yavaşça içimize sızan boşluklara, dudaklarımızdan düşen yarım cümlelere, ve hiç doğmamış isimlerin küskün eksikliklerine adandı.
Kimseye teselli borcu yok bu satırların.
Bir avuntu vaat etmiyor, bir mucize de... Sadece, kendi yankısını dinlemeyi göze alan ruhlara açılmış küçük bir masa; üstünde biraz sessizlik, biraz gece ve belki kırık bir bardak kadar huzur.
Burada dinlenmek serbest; burada yaralarınızla oturabilirsiniz.
Çünkü bazen en büyük iyileşme, acıya dokunmadan onunla aynı sandalyeye oturmaktır.
— Artık yalnız okuyucu değil, tanıksın.
Kendi içinin labirentine, küflü kelimelerle yazılmış sessizliğin en derin odasına
götürüyorum seni. Burada kelimeler dua gibi başlamaz, yara gibi sızar.
Mem'in isimsiz yankısı hâlâ duvarlarda.
Şimdi giriyoruz... 
Mem Aryan 
Oda Yüz On Üç
Bilimsel bir kitapta efsanevi bir yaratık?
Bir yazar ve bilim insanı olduğunuzu düşünün. Beyin ve bilinç üzerine bir kitap yazıyorsunuz ve tebrikler, artık tehlikeli bir örgütlenmenin radarına girdiniz. Klasik bir konu değil mi? Bu kitap değil işte. Mesela, kız arkadaşınız rüyasında bir yaratık gördüğünü ve ardından otelin patladığını anlatsa, sonrasında o yaratığı gerçek hayatta görseniz ve üstüne otelde gerçekten bomba bulunsa ne yapardınız? Yapılacak çok Bir şey olduğunu sanmıyorum.
Patlamalar, yangınlar, efsanevi yaratıklar, beden dışı aktiviteler, seri cinayetler, psikolojik buhranlar ve peşinizde bir örgüt.. ve bunların hepsi (efsanevi yaratık dahil ksksks) bilimsel olarak açıklanmış desem? Dan Brown yapar deriz. Gerçekten soluksuz bir hikaye. Çok derin bir bilimsel, tarihsel ve psikolojik yanı da var. Her karakter gerçek bir insan gibi. Bir insanın yapabileceği en ufak hareketler bile düşünülmüş. Bölümler birçok farklı kişi tarafından anlatılıyor ve hepsi kusursuz. Gerçekten yazım diline hayran kaldım. Beni en çok çeken ise inanılmaz ters köşeler. Olayı çözdüğünüzü zannediyorsunuz ama sağ gösterip sol vuruyor. Kitabı bırakıp duvarla bir süre bakıştıran türden bir kitap. Doğrusu düşük beklentiye başlamıştım. Dan Brown okumamıştım daha önce. Malum popüler kitaplara alerjim var. Ama şu an yazarın tüm kitaplarını almayı düşünüyorum. Sürekli bir olay oluyor ve karakterlerin hepsi çok zeki. Ayrıca bir makale okuyormuş hissi de veriyor. Derin bir bilimsel yanı var. On üzerinden on veririm. Karakter yazımı benim için çok önemli ve bu sefer hepsine ayrı ayrı hayran kaldım. Ama favorim kesinlikle Golem.
Emeği geçen herkese teşekkür ederim. İyi geceler diliyorumm
