“Besbelli ruhumuz için yorucu ve tehlikeli olabilecek şeyleri kendiliğinden yok eden gizemli güçler var beynimizde, çünkü ne zaman geriye dönüp hücre günlerimi düşünmek istesem, sanki beynimde ışık sönüyordu; bana neler olduğunu düşünme yürekliliğini ancak haftalar sonra, işte tam burada, gemide buldum.”
Sıradan olaylar için doğru olabilir bu. Ancak, insan savaşması çok zor olan bir acıyla karşılaştığında beyin bir savunma mekanizması olarak o durumu hatırlatan tüm anıları baskılayabiliyor. Bu tarz travmalar sonucunda hafif unutkanlıktan hafıza kaybına kadar sorunlar yaşayabiliyor insan.
Klasikleri elimden geldiğince okumaya çalışıyorum ama bu kitap okumasam hiçbir şey kaybetmeyeceğim, bana hiçbir şey katmayan saçma bir kitaptı. Tavsiye etmiyorum.
Somut bir olay örgüsü yok. Bir asker, doktorun tavsiyesi üzerine hava değişimi için taşraya bir ailenin yanına gidiyor. Sonrasında, kurgu ailenin tuhaflığı üzerine devam ediyor. Vampirlik gibi gotik öğeler var.