.... O böyle söyleyince şehit olan erlerimin takımı kurduğumuz sırada şafak defterlerini yırtmalarını anımsadım. Şafak, askerlerde terhis günüdür. Her askerin bir şafak defteri vardır, geçen her gün için bir işaret koyarlar. Herkes kendi şafak gününü çok iyi bilir.
“Konuşmam yetmiyormuş gibi düşünmeye de başladım. En kötüsü buydu. Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.”
Elveda doğup büyüdüğüm şehir, elveda sevenlerim ve sevmeyenlerim... Hepiniz kendinize yeni yüzler bulun! Ben her şeyimi, o gelinlik giyinemeyen kızı, acılarımı sevinçlerimi, bu topraklara onunla birlikte gömdüm ve gidiyorum işte...